رازى را بپارسى درآورده و با افزودن مطلبهايى آن را مرآت الانسان ناميده است .
دربارهء او پس ازين گفتارى خواهيد داشت .
كتاب اخلاق شفايى تأليف مظفر بن محمد حسينى شفايى كاشانى اصفهانى ( م 963 ه ) كه بشاه تهماسب صفوى تقديم گرديده در زمرهء كتابهايى است كه بشيوهء متداول زمان نوشته شده است و دربارهء آن ضمن بيان حال مؤلف آن سخن خواهد رفت .
يوسف بن محمد بن يوسف طبيب هروى متخلص به « يوسفى » كتاب نصايح يوسفى را بسال 919 ه تأليف كرده است . پدرش محمد بن يوسف « 1 » صاحب بحر الجواهر است كه قسمت اخير حيات خود را در هندوستان گذرانده و پسرش يوسف نيز با او بوده و در دربار ظهير الدين بابر و همايون پادشاه مىزيسته و شعر مىگفته و يوسفى تخلص مىكرده است و چند كتاب ديگر به فارسى در فن خود دارد مانند فوائد الاخيار كه در 913 ه تأليف كرده و « طب يوسفى » و علاج الامراض و جز آنها « 2 » . از نصايح يوسفى نسخهيى در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران موجود است .
غياث الدين منصور دشتكى شيرازى « 3 » حكيم معروف و وزير شاه تهماسب صفوى كتابى در اخلاق دارد كه بنام او اخلاق منصورى خوانده مىشود و آن خود يكى از سه « وجه » جام جهاننماست كه مىبايست به صورت يك دانشنامه ( دائرة المعارف ) فلسفى فراهم آيد و ظاهرا صورت كمال نيافت و اين قسمت كه حليهء تأليف پوشيد خود به دو « مجله » منقسم مىگردد كه نخستين از آن دو چهار « تجليه » و دومين سه تجليه دارد . « 4 »
هامش
( 1 ) - همين كتاب و همين جلد ص 361 .
( 2 ) - تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 282 .
( 3 ) - دربارهء او بنگريد به همين كتاب و همين جلد ص 299 - 304 .
( 4 ) - ايضاح المكنون ، اسمعيل پاشا ، ج 1 ، ستون 50 ؛ فهرست ريو ص 826 و ضميمهء فهرست ريو ص 108 ؛ فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ج 3 ص 218 .