از مرگ نباشد اهل دل را آزار * كز خواب نترسد چو بود دل بيدار
گر جان تو جسم را بينداخت چه شد * چون كهنه شود پوست بيندازد مار
63 - طغرا « 1 »
ملا طغراى مشهدى از شاعران و نويسندگان و مترسلان زبردست سدهء يازدهم هجريست . ولادتش در مشهد بود و همانجا بباليد و به تحصيل ادب پرداخت و در آخرهاى دوران جهانگير پادشاه ( 1014 - 1037 ه ) بهند رفت و بعد از چندى اقامت در دكن بشمال سفر كرد و بدربار شاهجهان راه جست و به سمت منشى در دستگاه شاهزاده مرادبخش فرزند شاهجهان پذيرفته شد و همراه او ببلخ رفت و در اواخر عمر بكشمير سفر كرد و آنجا ماند و بعزلت مىزيست تا بدرود حيات گفت . چارلز ريو تاريخ اين واقعه را چند سالى بعد از جلوس اورنگ زيب عالمگير بر تخت سلطنت ( 1069 ه ) دانسته و گفته است در مرآت العالم كه بسال 1078 تأليف شده از ملا طغرا چون مردگان ياد شده است . صاحب نتايج الافكار تاريخ مرگ طغرا را « اواخر مائه حادى عشر » دانسته و نوشته است كه « متصل قبر ابو طالب كليم مدفون گرديد » .
مير عبد الرزاق خوافى ( شاهنواز خان ) دربارهء وارستگى او در آخرهاى
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* سرو آزاد ، 1913 ، ص 124 .
* تذكرهء نصرآبادى ، تهران 1317 ، ص 339 .
* بهارستان سخن ، مدراس 1958 ، ص 504 - 505 .
* نتايج الافكار ، بمبئى ، ص 441 - 442 .
* فهرست كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ج 2 ، ص 195 - 204 .
* تذكرهء پيمانه ، احمد گلچين معانى ، مشهد 1359 ، ص 277 ببعد .
* فهرست نسخههاى خطى فارسى در كتابخانهء موزه بريتانيا ، چارلز ريو ، ص 742 - 744 .
* ترجمهء تاريخ ادبيات فارسى ، هرمان اته ، ص 242 و 243 .