تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 1732

مساهمون:

ص١٧٣٢
اما اثر مهم و اساسى او تذكرهء عرفات العاشقين و عرصات العارفين است كه تذكرهء عموميست كه سرگذشت و منتخب اشعار بيش از سه هزار و سيصد شاعر متقدم و متأخر را تا زمان مؤلف بنظم الفبائى شامل است . اين كتاب يك مقدمه و بيست و هشت « عرصه » بعدد حرفهاى الفباى عربى دارد و هر عرصه به سه « عرفه » تقسيم مىشود و در عرفهء نخستين گويندگان پيشين ( متقدمين ) و در عرفهء دوم گويندگان ميانين ( متوسطين ) و در سومين گويندگان واپسين ( متأخرين ) شناسانده شده‌اند . وى در انجام كتاب نوشته است : « مخفى نماناد كه اين عرفات در اگره بسنهء 1022 ابتدا شده و بسنهء 24 همانجا باتمام رسيده » و يقين است كه علت كوتاهى مدت در تأليف چنين كتاب بزرگ پرمطلبى آمادگى يادداشتهاى اوحدى براى تنظيم و تبويب بوده است . اوحدى بليانى بسيارى از شاعران همعهد خود را ديده و با گروهى از آنان معاشرت و دوستى كرده و اطلاعاتى كه راجع به آنان در عرفات آورده داراى ارزش بسيارست . از اشعار اوست :
دلى دارم خريدار محبت * كزو گرمست بازار محبت لباسى بافتم بر قامت دل * ز پود محنت و تار محبت غلط كردم رخ طاقت سيه باد * كه پيشت كردم اظهار محبت
*
گر ناز كشى ز يار سهل است * چون يار اهل است كار سهل است گر هست بروزگار اهلى * نااهلى روزگار سهل است
*
اى حاصل عمر آرزومندى تو * آزاد مباد تا ابد بندى تو