مقدمهء كتاب خود گفته در سال 998 از احمدنگر خارج شد و بدربار بيجاپور نزد عادلشاهيان رفت و از طرف سلطان ابراهيم ثانى عادلشاه ( 987 - 1035 ) مأمور تأليف تاريخى دربارهء سلاطين هند گرديد و آن را با استفاده از كتابهاى متعددى كه پيش از وى تدوين شده بود در سال 1015 بپايان رسانيد و باسم سلطان ابراهيم مذكور گلشن ابراهيمى ناميد و در همين سال از جانب عادلشاه بسفارت نزد جهانگير پادشاه ( 1014 - 1037 ه ) بلاهور رفت و مدتى در آنجا ماند و درين فرصت مقدارى مطالب تا حوادث 1033 ه بر كتاب خود افزود .
تاريخ مرگ فرشته معلوم نيست و او غير از تاريخ مذكور يك اثر پزشكى بنام دستور الاطبا نيز دارد .
گلشن ابراهيمى يا تاريخ فرشته در رديف اول كتابهاييست كه بتاريخ عمومى هند ارتباط دارد ، و مورد استفادهء تمام مؤلفانيست كه بعد از آن خواستهاند تاريخ هند را بنويسند و به همين سبب هم چندبار بطبع رسيده است و بهترين و قديمترين چاپ آن بسال 1247 ه . ق در بمبئى و پونا تحت نظر مير خيرات على خان مشتاق اگرهيى از روى متنى كه ماژور ژنرال
John Briggs
فراهم آورده بود ، در دو مجلد بزرگ بقطع رحلى و بچاپ سنگى انجام گرفت ؛ و چاپ دوم سنگى در انتشارات منشى نول كيشور ، لكهنو بسال 1281 ه . ق صورت پذيرفت كه بمنزلهء تجديد طبع نخستين است و چاپ ديگرى هم در لكهنو بسال 1321 ه . ق از آن شد .
قسمتهاى مختلفى ازين كتاب را بانگليسى ترجمه و جداگانه چاپ كردند ، و شرح حال فرشته را ژول مول (
J . Mohl
) در
Journal des Savants
( سال 1840 ميلادى صفحههاى 212 - 226 و 354 - 372 و 392 - 403 ) انتشار داد .
محمد قاسم فرشته كتاب خود را دوبار نامگذارى كرد . بار اول آن را بنام ابراهيم عادلشاه گلشن ابراهيمى ناميد و بسال 1015 تمام كرد ؛ و بار دوم آن را نورسنامه ناميد و مقدمهيى كه مربوط به اين نامگذارى ثانويست مورخ است بتاريخ 1018 ه [ مثل نسخهء شمارهء 6572 .
Add
كتابخانهء موزهء بريتانيا ] ولى