اصلى مؤلف باشد .
31 - محمود نطنزى « 1 »
محمود بن هداية الله افوشتهيى نطنزى از مؤلفان و شاعران سدهء دهم و يازدهم هجريست كه بسال 938 ه ولادت يافت « 2 » . پدرش مورد توجه بهرام ميرزاى صفوى و مردى متقى و پرهيزگار بود و محمود در سايهء هدايت او با دانشهاى زمان آشنايى يافت و بشعر روى آورده مدعى ساختن پنج ديوان غزل و قصيده و اقسام ديگر شعر بنامهاى « مجازيه » و « غاية المجاز » ( غزل ) و « حاصل الجنات » ( مناقب ائمه ) و « اضطراريه » و « براءة القلم » ( مدايح فرمانروايان ) شد كه از آنها ، اگر واقعا وجود داشتند ، اثرى در دست نيست ، اما اثرى كه ازو باقى مانده كتابيست بنام نقاوة الآثار فى ذكر الاخيار ، كه بسال 998 كه در فارس اقامت داشت شروع بتأليف آن كرده و در سال 1007 ه بپايان برده است و آن بسال 1350 ش در تهران بطبع رسيد . نقاوة الآثار انشائى مترسلانه و گاه مزين ، همراه با اشعار دارد و اهميتش در آنست كه بسيارى از رويدادههاى مربوط بزندگانى عمومى و حادثههاى غيرسياسى را در ذكر وقايع بعضى از سالها آورد .
32 - ابو الفضل علّامى « 3 »
شيخ ابو الفضل بن مبارك ناگورى اكبرآبادى ، برادر كوچكتر شيخ ابو الفيض فيضى فياضى ، از
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* تاريخ نظم و نثر در ايران ، سعيد نفيسى ، ص 358 .
* مقدمه و متن كتاب نقاوة الآثار ، چاپ تهران 1350 بكوشش آقاى دكتر احسان اشراقى .
( 2 ) - باظهار محمود بن هداية الله وى در سال 1007 كه كتاب خود را تمام كرد شصت و نه ساله بود ، پس ولادتش بسال مذكور در متن اتفاق افتاد .
( 3 ) - دربارهء او بنگريد به :
* هفت اقليم ، تهران ج 1 ، ص 373 - 374 . -