تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 533

مساهمون:

ص٥٣٣
بئرٌ هَائِرٌ و هارٌ و هارٍ و مُهَارٌ - چاه ژرف و عميق و در حال ريزش و ويرانى . انْهَارَ فلانٌ - او از بلندى به پائين افتاد . رجلٌ - هَارٍ و هَائِرٌ - مردى كه در كارش سست و ضعيف است كه به همان چاه سست ديوار تشبيه شده است . تَهَوَّرَ الليلُ - تاريكى شب فزونى گرفت . تَهَوَّرَ الشتاءُ - زمستان بيشترش گذشت كه - تَهَيَّرَ - هم گفته شده كه غلط است و يأتى است .

هيت

: هَيْتَ در معنى به - هلم - يعنى بيا نزديك است كه - هَيْتُ لَكَ - هم خوانده شده يعنى آماده‌ام - هَيْتَ به و تَهَيَّتْ - اينست كه بگوئى - هيت لك - در قرآن
وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ
- يوسف / 23 مربوط به سخن زليخا همسر عزيز مصر است .

هات

: هَاتِ هَاتِيَا و هَاتُوا - در مفرد و تثنيه و جمع خداى تعالى فرمود :
قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ
- البقره / 111 يعنى دليل خود را بياوريد و بيان كنيد . فراء ميگويد « 1 » در زبان عربى - هَاتَيْتُ - نيست و دانشمندان آگاه در
هامش
( 1 ) صاحب كتاب ( معانى القرآن ) كه همه مفسرين از آن كتاب مطالبى را آورده‌اند هر چند تمام سوره‌ها و تمام لغات غريب را تفسير نكرده اما در نوع خود بسيار مفيد است ( در سه مجلد چاپ شده ) .