زبانشان جارى شده - لا تُهَاتِ - هم گفته نشده .
خليل بن احمد ميگويد - مُهَاتَاة و هتاء - مصدر - هات - است .
هيهات
: هَيْهَاتَ كلمهايست كه براى دور بودن چيزى به كار ميرود ، هَيْهَاتَ و هَيْهَاتاً - هر دو صحيح است خداى عز و جل فرمود :
هَيْهاتَ هَيْهاتَ لِما تُوعَدُونَ
- المؤمنون / 36 « 1 » زجّاج ميگويد يعنى - دور باد ديگران گفتهاند - زجّاج غلط كرده و غلط گفته ، تقدير اين واژه در آيه فوق - بعد الأمر - است يعنى كار و وعدهاى كه بخاطر آن وعده داد شدهايد دور است ، هَيْهَاتِ با كسره حرف ( ى ) جمع - هَيْهَاتَ با فتحه حرف ( ى ) است .
هيج
: هَاجَ البقلُ يَهِيجُ - آن باقلا زرد و خوب شد .
ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا
- الحديد / 20 يعنى سپس ميرسد و تو او را زرد مىبينى ، أَهْيَجَتِ الأرضُ - در زمين گياه روئيد ، هَاجَ الدمُ - خون جارى شد ، هَاجَ الفحلُ - آن حيوان ماده براى محل آماده شد ، هَيَّجت الحرب و الشرَّ - جنگ و بدى بالا گرفت ، هَيْجَاء - جنگ و ميدان جنگ .
هامش
( 1 ) سخن مترفين و خوش گذرانان به مؤمنين است كه ميگويند آن وعدهها در باره آينده هيهات اگر درست باشد .