يعنى كسانى از انبياء يا آنها كه در راه انبياء هستند و كسانى كه نصايح خود را در امر خداى به مردمان ميرسانند ولى كفر پيشگان از آنها نپذيرفتهاند و عقوبات ، جزاى آن كفر پيشگان است .
و در آيه :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا
- 137 / نساء ) گفته شده مقصود اينست كه به موسى عليه السّلام ايمان آوردند سپس به كسى كه بعد از موسى آمد كافر شدند و نصارى هم به حضرت عيسى عليه السّلام مؤمن شدند سپس به پيامبر عليه السّلام بعد از او كفر ورزيدند و نيز گفته شده معنى آيه اينستكه نخست به موسى ايمان آوردند سپس به خود حضرت موسى كافر شدند زيرا به غير از او به كسى ايمان نياوردهاند « 1 » .
و همچنين گفتهاند معنى آن اين نيست كه در آيه زير :
وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي . . .
وَ اكْفُرُوا آخِرَهُ
- 72 / آل عمران ) وارد شده است كه آنها دو بار ايمان آورده و دو بار كفر ورزيدهاند بلكه اشارهاى است به حالات زياد و فراوان كفر و ايمان در انسانها .
گفته شده همانگونه كه انسان در مورد فضائل سه درجه سه درجه ارتقاء مىيابد و بالا ميرود در رذيلتها هم سه درجه معكوسا طى مىكند و آيه فوق
هامش
( 1 ) يعنى در تورات مژده پيامبر بعدى داده شده و اگر به راستى مؤمن به همان حضرت موسى عليه السّلام بودند بايستى آن مژده را هم بپذيرند پس در واقع به همان هم مؤمن نبودهاند .