إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ
- 66 / حج )
ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ
- 7 / سبأ ) اگر گفته شود چگونه انسان در آيه فوق با صفت ( كفور ) كه صيغه مبالغه است وصف شده است و حال اينكه به آن معنى هم بسنده نشده تا اينكه حروف تأكيد ( ان و لام ) بر آن داخل شده است ؟ جواب اينست كه آنها تأكيدى است بر معنى كفور ، و در جاى ديگر گفت :
وَ كَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ
- 7 / حجرات « 1 »
هامش
( 1 ) يعنى كفر را بر شما نمىپسندد و اكراه دارد .
اين آيه با آيات قبل سوره حجرات اشاره به موضوعى سياسى ، اجتماعى و اخلاقى دارد ، همواره گروهى مستكبر و نادان در جامعه هستند كه بر خدا و پيامبر تقدم ميجويند با گردنفرازى تسليم حق نميشوند با سخنان و صداهاى خود را برتر از سخن پيامبر و آيات خدا مىدانند ، بىخردانه پيامبر را از پشت محل سكونتش با صداى بلند بانگ ميزدند و اخبار دروغين را با شايعه سازى پخش ميكردند ، لذا خداوند هشدار ميدهد و ميگويد ، هر گاه خبرى از چنين فاسقان و منحرفين شنيديد در اطرافش تحقيق كنيد مبادا بخاطر پذيرفتن آن اخبار باعث آزار و رنج ديگران شويد و پشيمان گرديد و اگر پيامبر هم در اين امور با شما هم نظر شود به رنج و زحمت ميافتيد و لكن خداوند مقام ايمان را محبوب شما گردانيد و آن را در دلهاتان به نيكوئى بياراست و كفر و فسق را در نظرتان زشت و منفور ساخت تا در دو جهان سعادتمند باشيد - وأُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَيعنى يكى از نشانههاى رشد همين امور است :
1 - از تكبر و استكبار دورى نمودن .