لا وَتِيرَةَ و لا غميزة - حلقهاى كه تيراندازى تك تك را با آن تعليم ميدهند .
و نيز زمين نرم و همچنين بمعنى پرده حاجز ميان ناى و ريه .
وثق
: وَثِقْتُ بِهِ أَثِقُ ثِقَةً - به او اعتماد كردم - أَوْثَقْتُهُ - محكمش كردم و به چيزى كه اعتماد مىشود - وَثَاق و وِثَاق - ميگويند با ( كسره و فتحه حرف اول ) وُثْقَى - مؤنث أَوْثَق است خداى تعالى فرمود :
وَ لا يُوثِقُ
وَثاقَهُ أَحَدٌ - الفجر / 26
حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ
- محمد / 4 مِيثَاق عهد و پيمانى كه با سوگند استوار مىشود . در آيات :
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ
- آل عمران / 81
وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ
- الاحزاب / 7
وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً
غَلِيظاً - الاحزاب / 7 مَوْثِق - اسمى است براى عهد و پيمان ، فرمود :
حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً
مِنَ اللَّهِ - يوسف / 66 تا آنجا كه فرمود
( مَوْثِقَهُمْ
) وُثْقَى با معنى مَوْثِق نزديك است گفت :
فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى
- البقره / 256 در مفرد و جمع هر دو يكى است . رجلٌ ثِقَةٌ - و قومٌ ثِقَةٌ - كه براى چيزى كه قابل اعتماد است به صورت استعاره به كار ميرود - ناقةٌ مُوثَقَةُ الخلقِ - شتر قوى .
وثن
: وَثَن مفرد أَوْثَان يعنى بتهاست و آن سنگى بود كه پرستيده ميشد در آيه گفت :