كتاب الواو
وبل
: وَبْلُ و وَابِل باران زياد و پياپى و سنگين . خداى تعالى فرمود :
فَأَصابَهُ وابِلٌ
- البقره / 264 و
كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ
- البقره / 265 و به جهت معنى زياد و سنگين كه در اين واژه هست به كارى كه از زيان و و بال آن ميرسيد به كار رفته است فرمود :
فَذاقُوا وَبالَ
أَمْرِهِمْ - الحشر / 15 طعامٌ وَبِيلٌ - و كلأٌ وبيلٌ - يعنى غذا و گياهى كه از ضرر و زيانش ميترسند فرمود :
فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِيلًا
- المزمل / 16 .
و بر
: وَبَر يعنى پشم نرم يا كورك كه معروفست جمعش - أَوْبَار - فرمود :
وَ مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها
- النحل / 80 سُكَّانُ الوَبَرِ - كسانى كه از پشم نرم و موى خانه دارند ، بناتُ أَوْبَرَ - نوزادانى كه از انسان يا حيوان و شتران هستند و بدنشان از كورك يا موى نرم پوشيده است .