سخن ما در حضرت عيسى عليه السّلام است « 1 » يعنى اى كاش بگونهاى ميبودم ، فراموش شده كه به آن كم توجهى مىشود هر چند كه فراموش نشده باشد ، از اين روى با واژه -
مَنْسِيًّا
- ذكر شده زيرا - نَسْي - به چيزى كه كم اهميت است گفته مىشود اگر چه يادآورى شود و فراموش نشده باشد به صورت مصدر هم - نِسِيّاً - با كسره حرف اول و دوم نيز خوانده شده كه در محل مفعول قرار گرفته است مثل تحصى عصيا و عصيانا . در آيه :
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها
- البقره / 106 واژه
نُنْسِها
از مصدر - إِنْسَاء - در مورد حذف و بر طرف كردن چيزى از دلها يا نيروى الهى است .
اما - نِسَاء - نِسْوَة - نِسْوَان - هر سه واژه جمع - مرأة يعنى زن است كه از لفظ و حروف ديگرى جمع بسته شده مثل واژه قوم - در جمع - مرء و انسان .
در آيه فرمود
لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ . . .
تا آنجا كه ميفرمايد :
وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ
- الحجرات / 11 و
نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ
- البقره / 223 و
يا نِساءَ النَّبِيِّ
- الاحزاب / 32 و
وَ قالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ
- يوسف / 30 و
ما بالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ
- يوسف / 50
هامش
( 1 ) معنى تمام آيه چنين است ، وقتى كه مريم را درد زائيدن گرفت در زير شاخه درخت خرمائى رفت و از شدت حزن و اندوه با خود گفت اى كاش من پيش از اين مرده بودم و نامم فراموش شده بود كه سپس از سوى هاتف غيبى تسلى و آرامش يافت .