فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا إِنَّا نَسِيناكُمْ
- السجده / 14 چون قيامت و لقاء پروردگارتان را عمدا فراموش كرديد و خدا هم امروز رحمت خويش از شما دور كرد پس نتيجه آن را دريابيد و بچشيد .
اين عذاب و سرنوشت بخاطر اينست كه با قصد و عمد خود را به غفلت و فراموشى زدند و با اهانت - ايمان به قيامت را ترك كردند ، واژه -
إِنَّا نَسِيناكُمْ
- كه به خداى تعالى نسبت يافته و آنها را با خوارى به مجازات رسانده براى دور شدن و ترك نمودن ايمان آنهاست . چنان كه در آيات - زير هم به آن حقيقت اشاره مىكند .
فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا
- الاعراف / 51 و
نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ
- التوبه / 67 كه تفسير روشنتر آن آيه است . و در آيه :
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ
- الحشر / 19 اين آيه كه ميگويد : مانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند خدا هم خودشان بخويشتنشان فراموشى داد ، آگاهى و هشداريست بر اينكه انسان با معرفت به نفس و جان خويش خدا را خواهد شناخت ، پس فراموشى آنها از سوى خداى همان فراموش نمودن انسان معرفت و شناخت خويش است « 1 » .
هامش
( 1 ) كه از پيامبر هم نقل شده كه فرمود « من عرف نفسه فقد عرف ربه » لحظهاى در خود نگر تا كيستى - از كجائى و ز چه هستى چيستى . از اين روى على عليه السّلام فرموده است « رحم اللّه امرءا علم من اين و فى اين و الى اين » درود خدا بر كسى كه بفهمد ريشه حياتش از كجاست و در كجاى جهان وجود دارد و به كجا در حركت است :