منى
: مَنْى يعنى سرنوشت و تقدير - مَنَى لك المانى - برايت سرنوشتى معين كرد ، از اين واژه كلمه - مَنَا - بمعنى چيزى كه با آن وزن ميكنند ، مَنِىّ - چيزى كه هر جاندارى از آن ساخته مىشود . در آيه گفت :
أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى
- القيامة / 37 و
مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى
- النجم / 46 يعنى با عزت و قدرت الهى آنچه را كه نبوده است مقدر شد و بوجود آمد .
مَنِيَّة - مرگ و اجل مقدر براى هر جاندارى جمعش - مَنَايَا - است ، تَمَنِّي - تعيين و تقدير چيزى در نفس و تصوير آن در ذهن كه از كمال و تخمين نشأت ميگيرد ، يا از روشى فكرى و پايهاى بر اين اساس ولى اگر بيشتر از تخمين و گمان باشد ، كذب و دروغ در آن بيشتر غلبه دارد .
پس بيشتر آرزوها تصورى است كه حقيقتى براى آن نيست ، در آيه گفت :
أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى
فَتَمَنَّوُا
الْمَوْتَ - الجمعه / 6 و
وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً
- الجمعه / 7 أُمْنِيَة - صورتى است كه از آرزوى چيزى در نفس انسان بوجود ميآيد ، و چون دروغ تصورى است كه حقيقت ندارد و گفتن آن مثل آرزوئى است براى آغاز دروغ ، اگر از دروغ به آرزو تعبير شود درست است لذا از عثمان ( رض )