مىخواهم و اراده مىكنم ولى از ناحيه عقل يا شرع زشت و مكروهش ميدارم يا از جهت عقل و شرع مىخواهم و از ناحيه طبع و سرشت بدش مىدانم و گفت :
كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ
- 216 / بقره ) يعنى از روى طبع كشتن را بد مىدانيد ، سپس آن را در آيه ديگر بيان كرد و گفت :
وَ عَسى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
- 216 / بقره ) يعنى تا انسان حال و كيفيت چيزى را نداند بر او واجب نميشود كه اكراه يا محبت خود را در مورد آن چيز در نظر بگيرد و معتبر بداند . كرهت : در دو معنى كراهتى كه از خارج به انسان تحميل مىشود يا از ناحيه طبع و عقل و شرع زشت است در باره هر دو به كار ميرود يعنى در ( كره و كره ) ولي استعمال و به كار بردن آن در معنى - كره - بيشتر است ، خداى تعالى گفت :
وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
- 32 / توبه ) .
وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
- 33 / توبه ) .
وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ
- 5 / انفال ) .
أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ
- 12 / حجرات ) .
آيه اخيرا آگاهى و هشدارى است بر اينكه خوردن گوشت برادر چيزى است كه نفس آدمى بر زشت شمردن و كراهت آن سرشته شد هر چند كه انسان آن را بخواهد و قصد كند ( يعنى غيبت كردن ) و گفت :
لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً
- 19 / نساء ) كه - كُرها - هم خوانده شده .
إِكْرَاه : در واداشتن انسان به چيزى است كه آن را زشت ميداند ، در آيه :