زمين را مىبلعد .
( در آيه فوق كه قبلش ميگويد -
وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
ضمير - الهم - همان - ما - است كه در برگيرنده همه عوامل به كمال رساننده نفس است كه با فطرت خدائى قابليت مىيابد ، مانند ( همه عوامل خلقت پدر و مادر ، محيط ، معاشر ، معلم ، كتاب ، تفكر ، عالم و . . . ) .
لهى
: لَهْو : آن چيزى است كه انسان را از آنچه كه براى او لازم و مهم است باز ميدارد . - لَهَوْتُ بكذا - و لَهَيْتُ عن كذا - هر دو عبارت يعنى با لهو از آن كار باز ماندم . در آيه گفت :
إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ
- محمّد / 36 ) .
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ
- العنكبوت / 64 ) .
از هر چيزى كه زمانى طولانى لذت و تمتع مىبرند - لهو - است و به لهو تعبير شده است خداى تعالى فرمود :
لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً
- الانبياء / 17 ) .
كسى كه - لهو - را لذت بردن از زن و فرزند ميداند مثل اينست كه آن را به قسمتى از زينت زندگى دنيا تخصيص داده است ، همانها كه - لهو و لعب - قرار داده شده .
أَلْهَاهُ كذا - يعنى او را از آنچه كه برايش اهميت دارد و مهم است باز داشته در آيه گفت :