لزب
: لَازِبْ : چيزى است كه به شدت ثابت و پا برجاست در آيه فرمود :
مِنْ طِينٍ لازِبٍ
- صافات 11 ) .
( اشاره به بعد مادى و طبيعى در خلقت انسان است كه ميگويد اى پيامبر به اين منكران قيامت بگو خلقت دوباره شما سخت است يا اين موجوداتى كه با تمام ظرافت آفريدهايم و شما را هم از همين گل و خاك سرشتهايم ) .
گاهى از واژه - لازب - به واجب و لازم تعبير مىشود ، ميگويند - ضربة لازب - ضربتى بجا و لازم .
- لَزْبَة - خشكسالى و سالى قحطى بار است جمعش لَزَبَاتْ .
لزم
: لُزُوم لزوم هر چيز دوام پايدارى و ثبات آن است از اين معنى گفتهاند - لَزِمَهُ يَلْزَمُهُ لُزُوماً - إِلْزَامْ هم به دو معنى است .
1 - پايدارى و دوام فطرى از سوى خدا يا از خود انسان .
2 - الزام به حكم و فرمان ، مثل آية :
أَ نُلْزِمُكُمُوها
وَ أَنْتُمْ لَها كارِهُونَ هود 78 ) .
و آيهء
وَ أَلْزَمَهُمْ
كَلِمَةَ التَّقْوى - فتح / 76 ) .
و آيهء
فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
- فرقان / 77 ) يعنى لازما . و گفت :
وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكانَ لِزاماً وَ أَجَلٌ مُسَمًّى
- طه / 129