حيات گفت و جسدش را بزنجان بردند و نزديك مزار اخى ابو الفرج زنجانى به خاك سپردند « 1 » .
سال وفات حافظ ابرو بنابر قولى ديگر « 2 » سال 834 و محل وفاتش زنجان بود .
خواندمير در ذكر تاريخ و محل مذكور بدين بيت استناد جسته است :
بسال هشتصد و سى و چهار در شوال * وفات حافظ ابرو به شهر زنجان بود
حافظ ابرو از مورخان موثق و معروف دوران تيموريست كه بدقت در ضبط وقايع و صحت گفتار معروفست . مهمترين اثر او « مجمع التواريخ سلطانى » است در چهار مجلد كه يك تاريخ عمومى است ، و « زبدة التواريخ » كه مجلد چهارم از همين كتابست غالبا با اسم كلى آن اشتباه مىشود . سه مجلد اول مجمع التواريخ شامل وقايع تاريخى از ابتداى خلقت تا زمان ايلخانان مغول و مجلد چهارم از مرگ سلطان ابو سعيد ( 637 ه ) تا وقايع سال 830 ه است . اين كتاب را حافظ ابرو بنام شاهزاده بايسنقر ميرزا پسر شاهرخ تدوين كرد .
اثر ديگر حافظ ابرو « ذيل جامع التواريخ رشيدى » است كه مؤلف در آن حوادث بعد از مرگ غازان خان را تا وقايع دوران تيمور بسال 795 ضبط كرده و دنبالهء مطالب خود را بكتاب ظفرنامهء نظام الدين شنب غازانى حواله نموده و كتاب را به شاهرخ تقديم داشته است .
كتاب مشهور ديگر حافظ ابرو جغرافياى اوست در دو مجلد كه بامر شاهرخ از سال 817 ه شروع بتأليف آن شد . مجلد اول اين كتاب در شرح ممالك ربع مسكون و درياها و رودها و كوهها و بيابانهاست و بعد از فراغ از شرح همهء « درياها » در آن بذكر حكام و سلاطين فارس و كرمان توجه شد . مجلد دوم اين كتاب حاوى اطلاعاتى دربارهء خراسان و حكام و سلاطين آنست از ابتداء فتح سپاهيان عرب تا دوران تيمور و حوادث دوران سلطنت شاهرخ تا سال 823 ه .
هامش
( 1 ) - مجمل فصيحى ذيل حوادث سال 833 .
( 2 ) - كشف الظنون ذيل زبدة التواريخ ؛ حبيب السير ج 4 ص 8 ؛ ريحانة الادب و تاريخ ادبيات برون و غيره