شيخ بهائى تخميس نموده و آن تخميس بسيار مشهورست .
35 - رشيد اسفراينى ، رشيد الدين محمد از صوفيان و شاعران قرن نهم بود . وى مثنوى خوبى دارد ببحر رمل مسدس موسوم به « المصباح » در شرح مسائل عرفانى كه آن را چنان كه خود گفته در شرح سه اصل : محبت ، فنا ، نياز ترتيب داده ( شد مرتب بر سه اصل اين گنج راز - در محبت در فنا و در نياز ) و آن را بسال 852 هجرى بپايان برده است . از اين منظومه نسخهيى در كتابخانهء موزهء بريتانيا موجود است .
36 - رياضى سمرقندى ، از شاعران قرن نهم است كه بسال 884 درگذشت .
از او ديوانى شامل غزليات و مقطعات در دستست ( بلوشه ، 3 ، 308 ) و او غير از رياضى ديگرى در همين عهد است بنام رياضى زاوهيى . امير عليشير دربارهء رياضى سمرقندى نوشته است كه مردى متكبر و بدخلق بود ولى بعضى غزلهايش نيك مىافتاد از آن جمله اين غزل است :
بىجمالت خار نوميدى بدندان مىكنم * وز درخت گل بجاى غنچه پيكان مىكنم
محنت فرهاد را با رنج من نسبت مكن * سخت جانى كوه اگر مىكند من جان مىكنم
تا چرا دادم عنان دل بدست كافرى * از ندامت پشت دست خود بدندان مىكنم
چشم پرخون رياضى چون نگين لعل شد * به روى از عين محبت نام جانان مىكنم
37 - هلاكى ، از شعراى عهد سلطان ابو سعيد تيمورى بود . وفاتش در حدود سال 900 ه . اتفاق افتاد . ديوان قصائد و غزليات و مقطعات و رباعياتش در دست است .
38 - دوايى سبزوارى ، او هم از شاعران قرن نهم است كه ديوان غزلها و مقطعات و رباعيات و معميات و مخمساتش بهمراه ديوان هلاكى و رياضى ديده شد .
39 - عارفى ، مولانا محمود عارفى هروى در حدود سال 792 در هرات ولادت يافت و از شاعران مشهور عهد شاهرخ بن تيمور و از ستايندگان خاص وزير او خواجه پير احمد بن اسحق بود و بسبب قدرتى كه در سخنورى داشت « سلمان ثانى » نام يافته بود .
وفاتش بسال 853 در هرات اتفاق افتاد و همانجا به خاك سپرده شد . وى « دهنامه » يى بنام خواجه پير احمد بن اسحق سرود و منظومهيى بنام « گوى و چوگان » يار « حالنامه »