تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 333

مساهمون:

ص٣٣٣
* *
من گريهء آتشين نمىدانستم * من سوز دل حزين نمىدانستم نه نام به من گذاشت عشقت نه نشان * من عشق ترا چنين نمىدانستم

15 - داعى « 1 »

الداعى الى اللّه سيد نظام الدين محمود بن حسن الحسنى معروف به « شاه داعى » يا « داعى » از سادات علوى شيراز و از اعقاب قاسم بن حسن معروف به داعى الصغير است . اين داعى صغير چهارمين داعى يا بهتر بگوئيم چهارمين فرمانروا از سادات طالبيهء طبرستان و گرگان و رويان است كه از سال 304 تا 316 ه . بر گرگان و طبرستان حكمرانى مىكرد و در اين سال اخير بدست سپاهيان اسفار پسر شيرويه كه بر او خروج كرده بود كشته شد « 2 » . معلوم نيست اين دسته از سادات طالبيه كه شاه داعى يكى از اعقاب آنانست ، كى از شمال بجنوب ايران رفتند و بهرحال شاه داعى به علت انتساب به همين خاندان كه عنوان داعى را براى خود حفظ كرده بود ، به « الداعى الى اللّه » معروف بود و شغل او هم كه وعظ و ارشاد خلق بود با اين عنوان بزرگ تناسب داشت و شاه داعى از همين عنوان
هامش
( 1 ) - دربارهء او رجوع كنيد به : * مجمع الفصحا ج 2 ص 18 - 19 . * طرائق الحقايق ج 3 ص 22 - 23 . * رياض العارفين ص 119 - 125 . * ريحانة الادب ج 2 ص 9 - 10 . * آثار عجم فرصت الدوله ص 485 - 489 * فارسنامهء ناصرى گفتار دويم ص 146 . * ديوان شاه داعى شيرازى ، چاپ تهران ، 1339 در دو جلد و دو مقدمه از آقايان على اصغر حكمت ( صفحه الف - لح ) و محمد دبير سياقى ص 17 - 69 . * تاريخ نظم و نثر در ايران ص 311 و 787 . ( 2 ) - دربارهء او رجوع شود به همين كتاب ج 1 ، چاپ سوم ، ص 210 .