پوشنگ و سيستان بخش ابو على حسن بن بيغو و كوهستان و گرگان بخش ابراهيم ينال بن يوسف شد و طغرل خود آهنگ رى كرد تا عراق را براى خويشتن مسلم كند « 1 » و به همين جهت به زودى خراسان و عراق و كرمان و آسياى صغير و شام ميان جغرى بيك و طغرل و قاورد و سليمان و تتش بن البارسلان تقسيم شد و بدين ترتيب دستههايى از سلاجقه بوجود آمدند كه اينك بذكر اجمالى راجع بهر يك از آنها ميپردازيم :
سلاجقهء كرمان ( قاورديان )
جغرى بيك برادر طغرل بيك دو پسر كارآمد داشت : الب ارسلان و قاورد . عماد الدوله قرهارسلان قاورد بن جغرى بيك داود بن ميكائيل در سال 442 كه هنوز اوايل دورهء قدرت سلجوقيان بود مأمور فتح كرمان شد . كرمان در اين دوره در تصرف ديالمه بود و با كاليجار بن سلطان الدوله از اعقاب عضد الدوله آن را در قبضهء اقتدار داشت و حاكمى از ديالمه بنام بهرام پسر لشكرستان از جانب او در آن ولايت بسر مىبرد ، بهرام چندى با قاورد كه پنج شش هزار سوار سلجوقى با خود داشت جنگيد و چون ديد كارى از پيش نميتواند برد ناگزير با سلاجقه از در صلح درآمد . با كاليجار نيز كه به قصد استخلاص كرمان آمده بود در راه مسموم شد و درگذشت و بدين ترتيب كرمان در تصرف سلجوقيان درآمد و تا حدود سال 583 در اختيار قاورديان بود و اين پادشاهان بعد از قاورد ( 442 - 465 ) در كرمان و عمان و بعضى از بلاد فارس حكومت ميكردند و بعد از قاورد سلاطين اين سلسله عبارتند از : كرمانشاه بن قاورد ( 465 - 467 ) - سلطانشاه بن قاورد ( 467 - 477 ) - تورانشاه بن قاورد ( 477 - 490 ) - ايرانشاه بن تورانشاه ( 490 - 494 ) - ارسلان شاه بن كرمانشاه ( 494 - 536 ) - محمد ابن ارسلانشاه ( 536 - 551 ) - طغرلشاه بن محمد - بهرامشاه و ارسلانشاه و تورانشاه پسران طغرلشاه بن محمد كه بعد از مرگ پدر هريك بر قسمتى از متصرفات قاورديان حكومت داشته و دائما با يكديگر در نزاع بودهاند و در اين ميان امرا و اتابكان و غلامان خاندان قاوردى نيز هريك بطرفدارى از شاهزادگان امارتى ترتيب مىدادند و برآشفتگى وضع ممالك قاورديان ميافزودند . منازعات شاهزادگان قاوردى تا حدود سال 579
هامش
( 1 ) - تاريخ آل سلجوق در آناطولى چاپ استانبول 1952 ص 9 و نيز رجوع شود به تاريخ دولة آل سلجوق چاپ مصر ص 8