بزرگ داراى تصانيف متعدد در ذكر اصول تصوف و اشعارى با مذاق عرفانى بوده است . از جملهء معروفترين آثار تازى و پارسى او الاصول العشرة « 1 » و رسالة فى السلوك « 2 » رسالة الطريق يا اقرب الطرق الى اللّه « 3 » و طوالع التنوير « 4 » و فواتح الجمال « 5 » و لومة اللائم « 6 » دربارهء ذكر ، و هداية الطالبين در طريقت و احوال سلوك « 7 » و تفسيرى در 12 مجلد « 8 » و آداب المريدين ( فارسى ) و سكينة الصالحين ( فارسى ) و وصول الى اللّه ( فارسى ) است كه از همهء آنها نسخ متعدد باقيست . بوى اشعارى نيز نسبت دادهاند و از آن جمله است :
چون نيست ز هرچه نيست جز باد بدست * چون هست بهرچه هست نقصان و شكست
پندار كه هست هرچه در عالم نيست * انگار كه نيست هرچه در عالم هست
* *
عقل از ره تو حديث و افسانه برد * در كوى تو ره مردم ديوانه برد
هر لحظه چو من هزار دلسوخته را * سوداى تو از كعبه به بتخانه برد
* *
حاشا كه دلم از تو جدا خواهد شد * يا با كس ديگر آشنا خواهد شد
از مهر تو بگذرد كه را دارد دوست * وز كوى تو بگذرد كجا خواهد شد
* *
در راه طلب رسيدهيى مىبايد * دامن ز جهان كشيدهيى مىبايد
هامش
( 1 ) - كشف الظنون حاجى خليفه چاپ تركيه بند 114
( 2 ) - ايضا بند 872 از همان كتاب
( 3 ) - ايضا رجوع شود به كشف الظنون بند 876
( 4 ) - ايضا بند 1117 از آن كتاب
( 5 ) - ايضا بند 1292 - 1293
( 6 ) - ايضا بند 1571
( 7 ) - ايضا بند 2031
( 8 ) - ايضا بند 459 ؛ و نيز رجوع شود به :E . Blochet , Catalogue des Manuscrits persans , t . 1 , p . 116 - 117و رياض العارفين رضا قليخان هدايت ص 239 - 241 و نفحات الانس جامى ص 375 - 379 .