مذكور شده مرحلهپيما گشته ، بعد طى يك فرسخى راه كه قبهء بارگاه عزّ و جاه بر اوج مهر و ماه افراشته شد ، نجيب خان به تقبيل عتبهء خلافت شرف افتخار يافته ، پيشكشهاى شايان از نظر خسرو گيتىستان گذرانيد . مشمول مراحم و تفضلات پادشاهى گرديد و در منزل دوم حافظ رحمت خان و سعد اللّه خان و دونديا خان با ايل و الوس افاغنهء روهيله به جبههسايى آستان سعادتآشيان شاهى سربلند گشته و نذورات لايق به دربار مرجع الخلايق آورده ، مورد عنايات بىغايات ملك ملكىصفات شدند و بعد از ملحق شدن رؤساى افاغنهء روهيله به معسكر ظفرپيكر ، به انهاى منهيان ، به عرض و الا رسيد كه اعداى تيرهسيما بعد از شكست از منزل بوريا در اطراف شهر شاه جهانآباد مأمن عافيت جسته ، كنار درياى جمن فراهم آمدهاند . لهذا حكم جهان مطاع آفتاب شعاع پرتو نفاذ افگند كه لواى جهانافروزى به نصرت و فيروزى به قصد دشمنسوزى ، بهسمت دار الخلافهء شاه جهانآباد افرازند و به صمصام خونآشام غازيان نصرتفرجام ، از آنها انتقام كشيده به ترويج شرع سيد الانام و اعتلاى اعلام اسلام و به تخريب بنياد كفر و ضلالت و تعمير مبانى ملك و ملت و دين و دولت پردازند . بنابر آن قريب بيست روز سيركنان و شكارافگنان ، طى منازل و قطع مراحل فرموده ، گاهى در اين سرزمين بهشتآئين ، گل و لاله و ريحان را به انظار فايز الانوار سرسبز و شاداب و سرو شمشاد را چون بندگان آزاد در جلو همايون فيضياب مىفرمودند و گاه مايل به شكار شده كبك و دراج و طاووس و تيهو را مرغ دستآموز چنگل شاهين و باز مىنمودند و در هر مرحله ، از كمال معدلتگسترى و رعيتپرورى ، بر روى اهالى آن حوالى ابواب امن و امان و لطف و احسان مىگشادند ، مگر مردم پركينهء كاندله كه قدر مراحم خسروى نشناخته تفنگ را در سر سوارى آن حضرت كه از آن راه مىگذشت خارج آهنگ ساخته ، گردن سركشى و تمرد فراخته بودند ، به حكم « جزاء سيّئة سيّئة » فرمان پاداش و سزا به قتل و اسر دادند .
بالجمله بدين منوال الويهء نصرت و اقبال جادهپيما بوده ، تا آنكه جنود ظفرنمود قريب به قصبهء لونى - كه آن روى درياى جمن محاذى سواد شهر شاه جهانآباد واقع است - رسيد . فراشباشى با فراشان و داروغهء جانفشان با زمرهء فراشان فدويتنشان ، در چالاكى و چابكدستى سبقت بر فراش باد صبا جسته ، چمن خيمه همايون را به گلهاى الوان چون خيابان روضهء رضوان آراسته ، به افراختن بارگاه آسمانجاه پرداختند و طنابهاى
تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 405
مساهمون: محمود الحسينى بن ابراهيم جامى
ص٤٠٥