مُجريها و مُرْسِيهَا - نيز خوانده شده .
در آيهء : (
يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها
- 187 / اعراف ) يعنى زمان ثبوت و وقوع قيامت .
رَسَوْتُ بين القوم : براى صلح و آشتى در ميانشان باقى ماندم .
رشد
: الرَّشَد : راهيابى و ثبات در حقّ كه در برابر - غىّ - يعنى گمراهى است . واژهء - رشد - مثل واژه هداية - به كار مىرود .
مىگويند : رَشَدَ ، يَرْشُدُ ، و رَشِدَ ، يَرْشَدُ .
در آيات : (
لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
- 186 / بقره ) و (
قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ
مِنَ الْغَيِّ - 256 / بقره ) .
خداى تعالى گويد : (
فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً
- 6 / نساء ) و (
وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ
- 51 / انبياء ) .
ولى در دو آيهء اخير ميان رشدى كه يتيمان به آن مىرسند و رشدى كه در آيهء دوّم ذكر شده و خداوند آن را به حضرت ابراهيم عليه السّلام عطا كرده است ، فرق زيادى هست .
فرمود : (
هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً
- 66 / كهف ) آيا مىتوانيم همراهت بيايم و بر آنچه از رشد و كمال آموختهاى مرا بياموزى ؟ ) .
و آيهء : (
لِأَقْرَبَ مِنْ هذا رَشَداً
- 24 / كهف ) .
عدّهاى از - علماء - گفتهاند - الرّشد اخصّ از - الرّشد - است زيرا - رشد - در امور دنيوى و اخروى است و - رشد - در امور اخروى است نه در چيز ديگر .
راشد و رشيد - در هر دو مصدر به كار مىرود .
خداى تعالى گويد : (
أُولئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
- 7 / حجرات ) و (
وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
- 97 / هود ) . .