رَدُأَ الشّيءُ رَدَاءَة : كه اسمش - ردىء - است ( يعنى ناروا و زشت و ناپسند ) .
الرَّدَى : هلاكت و مرگ .
تَرَدِّي : رو برو شدن با مرگ .
خداى تعالى گويد : (
وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى
- 11 / الليل ) ( همين كه با مرگ رو برو شود مالش او را از هلاكت دور و بى نياز نخواهد كرد ) . و آيات : (
وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى
- 16 / طه ) و (
تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ
« 1 » - 56 / صافّات ) .
مُرَادَة : سنگ سختى كه سنگهاى ديگر را با آن مىشكنند و خرد مىكنند .
رذل
: الرَّذْل و الرُّذَال : يعنى چيزى كه بخاطر ناروايى و زشتىاش مورد رغبت و ميل نيست .
خداى تعالى گويد : (
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ
الْعُمُرِ - 70 / نحل ) .
( و بعضى از شما به عمر طولانى كه به آن رغبتى نداريد مىرسيد ) .
آيات : (
إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا
بادِيَ الرَّأْيِ - 27 / هود ) و (
قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ
- 111 / شعراء ) .
( سخن مخالفين انبياء به اطرافيان ايشان است كه مخالفين به آنها رغبتى نداشتند و با اين واژه يعنى اراذل بيان شده است نه اينكه در حقيقت چنان باشند ) .
رزق
:
هامش
( 1 ) اصلش لتردين - است اين آيه سخن يكى از دو دوست دنيايى است كه به قيامت معتقد بوده و دوست ديگرش در دنيا به او مىگفت : (أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ- 47 / واقعه ) آيا پس از مردن و خاك و استخوان شدن مبعوث مىشويم . در آيهء فوق كه در متن آمده دوست خوب به يار ناباور و انكار كنندهاش از بهشت سر مىكشد و او را در دوزخ مىبيند به او مىگويد سوگند به خدا نزديك بود مرا هم به هلاكت بيندازى و به معاد و قيامت ناباورم كنى .