گاهى اصلاح نمودن خداى تعالى انسان را از نظر شايسته آفريدن اوست و گاهى به از بين بردن فساد و تباهى از او بعد از آفرينش ، و زمانى اصلاح از سوى خدا براى انسان به حكم و دستورى است كه براى اصلاح او داده است و آيات :
(
وَ أَصْلَحَ
بالَهُمْ - 2 / محمّد ) (
يُصْلِحْ
لَكُمْ أَعْمالَكُمْ - 71 / حجرات ) (
وَ أَصْلِحْ
لِي فِي ذُرِّيَّتِي - 15 / احقاف ) (
إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ
عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ - 81 / يونس ) يعنى : تبهكاران و فسادانگيزان كه در كارشان با خداى ضدّيت و مخالفت مىكنند . زيرا آنها فساد مىكنند و خداى تعالى در تمام افعالش قصد صلاح دارد پس بناچار عمل آنها را اصلاح نمىكند .
صَالِح - اسمى است براى پيامبرى عليه السّلام .
گفت : (
يا صالِحُ
قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا - 62 / هود ) ( قوم بت پرست صالح به او گفتند ، اى صالح ما نسبت به تو اميدها داشتيم ) .
صلد
: خداى تعالى گويد : (
فَتَرَكَهُ صَلْداً
- 264 / بقره ) يعنى سنگى سخت كه چيزى را نمىروياند .
و از اين معنى - صَلْد - يعنى سرى كه موى نمىروياند ، تعبير شده است . ناقةٌ صَلُودٌ و مِصْلَادٌ : شتر كم شير .
فرسٌ صَلُودٌ : اسبى كه عرق نمىكند .
صَلَد الزّند : سنگ آتش زنهاى كه جرقّه خارج نمىكند .
صلو
: الصَّلْيُ - در مورد افروختن آتش است .