صغو
: الصَّغْوُ : كژى .
صَغَتِ النّجومُ و الشّمس صَغْواً : ستارگان و خورشيد به جانب مغرب گرديدند .
صَغَيْتُ الإناءَ : ظرف را براى ريختن آبش كج كردم .
أَصْغَيْتُهُ و أَصْغَيْتُ إلى فلانٍ : با سر و گوش به سويش كچ شدم .
آيه : (
وَ لِتَصْغى
إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ - 113 / انعام ) ( تا دلهاى كسانى كه به آخرت ايمان ندارند از شنيدن گفتار آراسته شيطان منحرف و متمايل به كژى شود ) .
صَغَوْتُ إليه أَصْغُو أَصْغَى صَغْواً و صُغِيّاً ( واوى و يائى ، صَغَى يَصْغُو صَغْواً و - صَغَى يَصْغِي صُغِيّاً ) حكايت شده است ، صَغَيْتُ أَصْغَى و أَصْغَيْتُ أُصْغِي - هم هست .
صَاغِيَةُ الرّجلِ : كسانى كه به او راغبند و تمايل دارند .
فلانٌ مَصْغِيٌّ إناؤُهُ : تيره روز است و بى بهره ، كه به طور كنايه در هلاكت و مرگ به كار مىرود .
عينُهُ صَغْوَاءُ إلى كذا : چشمش كج بين و أحول است .
الصَّغْيُ : كژى در گردن و چشم .
صفف
: صَفّ اين است كه تو چيزى را بر يك خط مساوى قرار دهى مثل صفّ مردم و درختان و مانند اينها .
ابو عبيدة - چنان كه گفته است ، آن را به معنى - صَافّ - مىداند . خداى تعالى گويد : (
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا
- 4 / صفّ ) (
ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا
- 64 / طه ) .
در اين آيه احتمال مىرود كه مصدر باشد يا به معنى - صَاِّفّينَ - يعنى صف زدگان و در حال صف .
( سخن فرعون به ساحران است چون تحت تأثير پيامبرى موسى عليه السّلام قرار گرفتند