مذكور شده .
دوّم - حسنه و سيّئه ( خوبى و بدى ) به اعتبار طبع و سرشت و اين همان خوبى و بدى است كه طبيعت آن را سبك و سنگين مىانگارد .
مثل آيه : (
فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ
- 131 / اعراف ) .
( همين كه خوبى و حسنه به آنها مىرسد مىگويند از خود ماست و اگر بدى به آنها برسد مىگويند از موسى و ياران اوست ) .
و آيه : (
ثُمَّ بَدَّلْنا مَكانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ
- 95 / اعراف ) و (
إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ
- 27 / نحل ) .
مىگويند : سَاءَنِى كذا و سُؤْتَنِى : به من بدى كرد و مرا غمگين كردى .
اسَأْتَ إلى فلان : به او بدى كردى .
و آيات : (
سِيئَتْ
وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا - 27 / ملك ) و (
لِيَسُوؤُا
وُجُوهَكُمْ - 7 / اسراء ) و (
مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ
- 123 / نساء ) يعنى زشتى ( كسى كه كار قبيح و گناهى انجام دهد با همان عمل ، سزايش مىدهند ) و (
زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ
- 37 / توبه ) و (
عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ
- 98 / توبه ) يعنى آنچه را كه در پايان و عاقبت ، آنها را غمگين خواهد كرد .
و همچنين آيات : (
وَ ساءَتْ مَصِيراً
- 97 / نساء ) و (
ساءَتْ مُسْتَقَرًّا
- 62 / فرقان ) .
و امّا آيه : (
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ
- 177 / صافّات ) ( و چون عذاب بر ساحتشان و ديارشان فرود آيد چه بد است صبح گاه كسانى كه بيمشان مىدادند و حقّ را نمىپذيرفتند ) .
و (
ساءَ ما يَعْمَلُونَ
- 66 / مائده ) و (
ساءَ مَثَلًا
- 177 / اعراف ) واژه - ساء - در اين دو آيه اخير همان - بئس است - يعنى : چه بد عاقبتى است كارى كه مىكنند .
و (
يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ
- 2 / ممتحنه ) ( دستها و زبانهاشان به بدى بسوى شما دراز و چيره شد ) .