مىشود .
خداى تعالى گويد : (
ثَلاثَ لَيالٍ سَوِيًّا
- 10 / مريم ) و (
مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ
- 135 / طه ) .
و - رجل سَوِىّ : مردى كه خوى و خلقتش متعادل و از افراط و تفريط مصون است .
و آيه : (
عَلى أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُ
- 4 / قيامة ) گفتهاند مقصود اين است كه دستهاى انسان را مثل كف پا و سمّ شتران كه انگشت ندارند و باز و بسته مىشود ، قرار مىدهيم و يا اينكه همه انگشتان را اندازهاى معيّن قرار دهيم كه سودى بهم ندارند و براى حكمتى انگشتان را در اندازه و شكل ظاهرى متفاوت و ناهمسان قرار داده ، چون همكارى انگشتان بر بستن و گرفتن دست است كه چنان هم هستند .
( اعجاز اين آيه و سازمان خلقتى سر انگشتان كه پس از چهارده قرن با علم انگشت نگارى به اثبات رسيده و فلسفه و حكمت اشاره به سر انگشت ، در ذيل واژه - بن - قبلا آمده ، مراجعه شود ) .
و آيه : (
فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها
- 14 / شمس ) يعنى سرزمين و بلادشان با خاك يكسان شد ، مثل آيه : (
خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها
- 259 / بقره ) .
و گفتهاند - سوّى بلادهم بهم : سرزمين و بلادشان را با آنها با خاك يكسان و ويران كرد ، مثل آيه : (
لَوْ تُسَوَّى
بِهِمُ الْأَرْضُ - 42 / نساء ) « 1 » .
و اين آيه اشارهاى است به آنچه كه كفّار در آيه زير مىگويند : (
وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً
- 40 / نباء ) .
مكان سُوَى و سَوَاء : جاى وسط و ميانه ، كه :
سواء ، سوى و سوى - نيز گفته مىشود يعنى جايى كه دو طرفش برابر باشد و
هامش
( 1 ) تمام آيه چنين است (يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّىآرزو دارند كه كاش با زمين يكسان شوند يعنى خاك مىبودند .