بُرْدٌ مُسَهَّم : پارچه برد يمانى كه نقش تير بر آن باشد .
سَهَمَ وَجْهُهُ : چهرهاش دگرگون شد .
السَّهَام : دردى است كه روى و چهره از آن تغيير مىكند ( سوختن از گرما و گرما زدگى ) .
سهو
: السَّهْو : خطا از روى غفلت و نادانى ، كه بر دو گونه است : اوّل - سهو و خطايى كه انگيزهها و كششهايش از انسانيت انسان نباشد مثل ديوانهاى كه انسانى را ناسزا مىگويد :
دوّم - سهو و خطايى كه انگيزه ايجاد آن از ارادهء خود اوست ، مثل كسى كه شرب خمر مىكند و سپس كار منكر و ناروايى از او سر مىزند هر چند كه قصد آن كار نكرده باشد .
سهو كننده و خطا كار يا غفلت زدهء اوّل كه ديوانه است قابل بخشش است و از او درمىگذرند ولى دوّمى يعنى خطاكار مىخواره به جرم گناهش مجازات مىشود و بر اساس معنى دوّم مذموم دانستن آن از سوى خداى تعالى است ، در آيات :
(
فِي غَمْرَةٍ ساهُونَ
- 11 / ذاريات ) ( در ورطهاى غافل ، و بى خبرند ) .
(
عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ
- 5 / ماعون ) ( آيه چنين است ،
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ
: واى بر نماز گزارانى كه از نمازشان غافلند ) .
سيب
: السَّائِبَة ( در آيه -
ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ
« 1 » - 103 / مائده )
هامش
( 1 ) در مورد آيه (ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ- 103 / مائده ) كه اين اصطلاحات در آن به كار رفته است شيخ طوسى مىنويسد : اين آيه از دلايل روشنى است بر بطلان مذهب مجبره ( جبرى مسلكان ) .