« كتاب السين »
سبب
: السَّبَّب : ريسمانى و طنابى است كه با آن از درخت خرما بالا مىروند و جمع آن - اسباب - است .
خداى تعالى گويد : (
فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ
- 10 ص ) كه اشاره به معنى آيه : (
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ
- 38 / طور ) ، يعنى : ( آيا نردبانى دارند كه بر آن به آسمان بالا مىروند و گفتارها مىشنوند ؟ ) .
هر چيزى كه وسيلهء رسيدن به چيزى ديگر باشد - سبب ناميده مىشود .
در آيه : (
وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً
فَأَتْبَعَ سَبَباً - 84 / كهف ) ( او را از هر چيزى سببى داديم و او آن را دنبال و پيروى كرد ) .
و معنايش اين است كه خداى تعالى او را از هر چيزى ، شناختى و وسيلهاى داده بود كه به آنها پيوسته شود و برسد ، سپس يكى از آن اسبابها را پى گرفت و بر آن مبنا ، خداى گويد :
(
لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبابَ أَسْبابَ السَّماواتِ
- 36 / غافر ) « 1 » يعنى بسا كه وسيلهها و اسبابى كه در آسمان به وجود مىآيد و حادث مىشود
هامش
( 1 ) ازهرى در ذيل آيه : (وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ- 166 / بقره ) مىنويسد : ابن عبّاس مىگويد : اسباب - در .