امّا قسمت اوّل كه به خود نسبت دادهاست مثل گفتگو در ايمان است ، كه مىگويد : (
وَ زَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ
- 7 / حجرات ) و نيز در بارهء كفر مىگويد : (
زَيَّنَّا
لَهُمْ أَعْمالَهُمْ - 4 / نمل ) و (
زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ
- 108 / انعام ) قسمت دوّم - يعنى منسوب بودن به شيطان آيه : (
إِذْ زَيَّنَ
لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ - 48 / انفال ) و (
لَأُزَيِّنَنَّ
لَهُمْ فِي الْأَرْضِ - 39 / حجر ) كه در اين آيه مفعول ذكر شده است زيرا معنى آن فهميده مىشود ( اشاره به مواردى است كه در نظر انسان جاذب و زيباست و همين جذّابيت و كشش آدمى را از حقايق دور مىكند ) (
زُيِّنَ
لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ - 14 / آل عمران ) و (
زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ
- 3 / توبه ) .
و (
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا
- 212 / بقره ) و (
زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ
- 137 / انعام ) تقديرش اين است كه شركائشان كشتن اولادشان را بر ايشان آراسته و نكو شمرده است .
در آيات : (
زَيَّنَّا
السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ - 12 / فصّلت ) و (
إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ
- 6 / صافات ) .
و در آيه : (
وَ زَيَّنَّاها لِلنَّاظِرِينَ
- 16 / حجر ) اشاره به ستارگان آسمان است كه با ديده و چشم درك مىشوند و آنها را عموم مردم از خاص و عام مىشناسند و مىفهمند و همچنين اشاره به زينت معقول و خردپسندى است كه ويژهء شناسايى و معرفت خاصّان است و همان احكام سير و گردش حركت ستارگان است .
زينت دادن خداى براى اشياء و پديدههاى عالم گاهى ابداع و آفرينش بى سابقه آنها از نظر آراسته بودنشان است و همچنين با ايجاد و موجوديت دادن به آنها ( يعنى در اين كه به همان حالت كه هستند آراستهاند و زيبا و هم در اينكه آفرينش آنها خود از ارزشمندى و آراستگى براى آنهاست ) . و تزيين دادن مردم به چيزى ، عبارت از زر اندود كردن و نقش و نگار نمودن يا با زبان و سخن كه همان مدح و ستايش چيزى با چيزهايى است كه يادش مىكنند تا از آنچه كه هست برتر شود و رفعت يابد .