تين آمده است ) .
زوج
: زوج به هر يك از دو همسر مرد و زن ( نرينه و مادينه ) و در حيوانات كه با هم جفت هستند و آميزش جنسى نمودهاند ، گفته مىشود و همچنين به هر دو جفتى ، چه در مزاوجت و يا در غير آن ، مثل جفت كفش و نعلين و نيز به هر دو چيزى كه با يكديگر شبيه يا همانند باشند ، خواه شباهتى يكسان و يا ناهمسان باشد باز هم آنها را - زوج - گويند .
خداى تعالى گويد : (
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ
الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى - 39 / قيامة ) و (
وَ زَوْجُكَ
الْجَنَّةَ - 35 / بقره ) ولى واژه - زوجة - ناپسند است و به كار نمىرود ( در قرآن نيامده است ، مىگويند زوج المرئة : شوهر آن زن و زوجة الرّجل : زن آن مرد ) جمعش زوجات است .
شاعر گويد :
فَبَكَا بَنَاتِي شَجْوَهُنّ و زَوْجَتِي .
يعنى : ( همسرم و دخترانم از غم و اندوهشان گريستند ) .
جمع زوج - أَزْوَاج - است . در آيه : (
هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ
- 56 / يس ) و (
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ
- 22 / صافّات ) .
أَزْواجَهُمْ
- يعنى ياران و كسانى كه در كردار و رفتار از ستمگران پيروى مىكردند ( كه در دوزخ هم با هم قرينند ) .
و آيه : (
إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً
مِنْهُمْ - 88 / حجر ) يعنى : كسانى كه همسان و همگنان و اقران آنهايند .
و آيات : (
سُبْحانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ
- 36 / يس ) و (
وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ
- 49 / ذاريات ) آگاهى و هشدارى بر اين امر است كه اشياء تمامشان از جوهر و عرض ، مادّه و صورت تركيب شدهاند و اين كه هر چيز ساخته شده و مصنوع از قاعدهء تركيب عارى و مستثنى نيست .