(
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنا وَ قالُوا مَجْنُونٌ وَ ازْدُجِرَ
- 9 / قمر ) .
يعنى : قوم نوح او را تكذيب كردند و نوح بندهء ما را تكذيب نمودهاند ، به او گفتند : مجنون است و مطرود و طرد شده ) .
زجو
: التَّزْجِيَة : دفع كردن و بر انگيختن به آرامى چيزى است تا حركت كند مثل راندن قطار شتران و راندن باد ، ابرها را ، در آيات : (
يُزْجِي
سَحاباً - 43 / نور ) و (
يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ
- 66 / اسراء ) و از اين معنى است عبارت :
رَجُل مُزْجًى : مردى ناقص و ضعيف و متّكى به غير ( كه بايستى ديگرى او را حركت دهد و به كار وادارد ) .
أَزْجَيْتُ رَدِىءَ التَّمْر فَزَجَا : خرماهاى بد و خراب را دور و جدا كردم و بطور استعاره مىگويند :
زَجَا الخَرَاجُ يَزْجُو : خراج و ماليات داده شده .
شاعر گويد :
و حاجة غير مُزْجَاة مِنَ الحاجِ
يعنى : نيازى كم ، كه مختصرى از نيازهاى كلّى است و بخاطر كم اعتنائى به آن بر آوردنش سهل است .
( بِضَاعَةٌ مُزْجَاة : چيزى اندك و ناقابل ) .
زحزح
: آيه : (
فَمَنْ زُحْزِحَ
عَنِ النَّارِ - 185 / آل عمران ) يعنى از جايگاهش دور شود . ( تمام آيه چنين است :
كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ
- يعنى : هر نفس چشندهء مرگ است و به پاداششان در قيامت وفا خواهد شد ، پس كسى كه از آتش عذاب دور شد و به رضوان خداى در آمد به راستى كه رستگار است