صالح مىكند در باغى خرّم و سرسبز و شادمانه درآيند ) .
و به اعتبار معنى آب فراوان در واژه - روض - مىگويند : أَرَاضَ الوادي و اسْتَرَاضَ :
آب درّه فراوان شد .
أَرَاضَهُمْ : سيرابشان كرد .
الرِّيَاضة : به كار بردن و واداشتن نفس در زحمت ، براى اينكه رام و آرام شود و از اين معنى عبارت : رُضْتُ الدَّابَّةَ - است يعنى : ( حيوان را رام كردم ) مىگويند :
افعل كذا ما دامَتِ النَّفْسُ مُسْتَرَاضَة : آن طور كار كن تا وقتى كه نفس براى رياضت قابل و ارزشمند باشد و يا معنايش اين است كه آنچنان بكوش تا نفس ظرفيت و گنجايش داشته باشد . كه از معنى روض و اراضة است .
إرَاضَة : شايسته و پاكيزه شدن ( و همچنين - اراضة - سيراب شدن و شير روى شير ريختن ) .
در آيهء : (
فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
- 15 / روم ) عبارت از باغ بهشتى و زيبائيها و جاى شادى و آرامش است .
آيه : (
فِي رَوْضاتِ
الْجَنَّاتِ - 22 / شورى ) اشاره به چيزهائى است كه از نظر ظاهر براى مؤمنين در آخرت آماده شده است .
و نيز گفتهاند :
رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ
- اشاره به شايسته گردانيدن - ايشان از علوم و اخلاقى است كه هر كس واجد آنها باشد قلبش پاكيزه و طيب است .
ريع
: الرِّيع جاى بلندى است كه از دور نمايان باشد ، مفردش - رِيعَة است .
خداى تعالى مىگويد : (
أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ
آيَةً - 128 / شعراء ) يعنى در هر جاى رفيع و بلند . ( آيا در هر مكان مرتفعى قصرى و نشانهاى مىسازند ) .
رَيْع البئر : سنگ چينى كه اطراف چاه بنا شده و بلند است .
رَيْعَان كلِّ شىء : آغاز هر چيز كه از آن ظاهر مىشود . و به طور استعاره به زيادتى