و آيه :
وَ ابْتَغُوا ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ
( 187 / بقره ) اشارهاى است به نكته لطيفى در طلب نكاح و قصد همسرى و ازدواج نمودن و آن نكته لطيف اين است كه خداوند براى ما و در وجودمان تمايل به ازدواج و همسر گزينى قرار داده تا با گزيدن همسر نسل و تبارى كه سبب بقاء نوع انسانى است طلب كنيم و بخواهيم تا به ارزش نهائى آن برسيم ، پس بر انسان واجب است كه به وسيله همسر گزيدن و ازدواج چيزى را كه خداوند براى او به مقتضاى عقل و ديانت قرار داده طلب كند [ و كسى كه قصدش از ازدواج حفظ نسل انسانى و رعايت پارسايى و حفظ نفس به طريق مشروع باشد محققا ] آنچه را كه خداوند برايش مقرر داشته و حكم نموده رسيده و بدست آورده است و به اين معنى اشاره كرده است ، كسى كه گفت :
« ما كتب اللَّه لكم الولد » يعنى خداوند آنچه را كه در امر ازدواج برايتان مقرر داشته همان فرزند است . گاهى با لفظ - كتابة - ايجاد نمودن و با لفظ - محو - فناء و از بين بردن تعبير مىشود ، در آيات :
لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ
( 38 / رعد ) .
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ
( 39 / رعد ) .
آيه اخير هشدار ميدهد كه براى هر وقت و زمانى ، ايجاد شدن و وجودى
هامش
در جهت خدايى نه هر نوشتهاى كه با اهداف غير خدايى نوشته شده است و اين خود با واژه علم و هدايت كه در آيه است مكمل يكديگرند يعنى كسانى هستند كه در مورد خداوند بدون دانش و هدايت و دليلى روشن و ثابت كه وجهه خدايى و به سوى خداى هدايت كند باشد مجادله مىكنند و اين آيه خود بروشنى بحث صحيح و استدلالى را بما مىفهماند كه بايستى هدف و مقصد خدايى باشد نه نفسانى ، كه مجادله احسن همين است كه پيغمبر را مأمور به دعوت و خواندن به راه خدا از طريق حكمت و موعظه و مجادله نيكو امر فرموده( ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ . . . . ).