نداده و سكون و استقرار با او همراه نشده پيوسته از سختىها جدا نميشود ، چنان كه گفت :
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
( 19 / انشقاق ) « 1 » .
كبر
: الكَبِيرُ و الصغير : از نامهايى است كه به يكديگر نزديكند بطوريكه بعضى از آنها به اعتبار بعض ديگر بيان مىشود پس چيزى اگر تحقيقا كوچك است در جنب چيز ديگر آنطور است و اگر بزرگ است در كنار غير از خود و با مقايسه كوچكتر از خود ، آنطور است .
واژههاى كَبِير و صغير يعنى بزرگ و كوچك ، هم در كميت متصل مثل اجسام ، مانند كثير و قليل هستند و هم در كميت منفصل مثل عدد به كار ميروند و چه بسا كه كثير و كبير با هم و بطور پى در پى در چيز واحدى جمع باشند با دو ديدگاه مختلف مثل آيه :
قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ
( 219 / بقره ) .
هامش
( 1 ) و در آيه اخير سوگند به شفق است در آغاز شب كه حيات دنيا و آخرت پى در پى است و جدا نشدنى و بعد از حالت دنيايى مرگ و سپس حيات جاودانه قرار گرفته است .
3 - در حديثى از پيامبر عليه الصلاة و السلام آمده است كه :
« لا تعبوا الماء فانه يورث الكباد » .
يعنى مانند چهارپايان و كبوتران با يك جرعه و بدون نفس كشيدن آب ننوشيد كه بيمارى كبد توليد مىكند بلكه همچون پرندگان كه با تنفس جرعه جرعه آب مىنوشند بنوشيد . ( مجمع البحرين 3 / 136 - المصباح المنير 2 / 42 ) .