تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
پذيرش است . پيمان نوشته شده هم - قُبَالَة - ناميده شده ، در مورد آيه‌اى كه گفت :
فَتَقَبَّلَها
( 37 / آل عمران ) معنايش - قبلها - است يعنى آن را پذيرفت ، و يا متكفل آن شد . خداى تعالى مىگويد : مرا در حقيقت به كفالتى بزرگتر متكفّل نمودى . گفته شده آيه :
فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ
( 37 آل عمران ) در اين آيه بجاى بقبول - بتقبّل - نگفت بخاطر جمع نمودن ميان دو امر زير : 1 - تقبل : درجه‌اى و مرتبه‌اى كامل در مفهوم قبول . 2 - قبول و پذيرشى كه اقتضاى خشنودى و پاداش دادن دارد . گفته شده - قبول - در آيه اخير از عبارتى است كه مىگويند : فلان عليه قَبُولٌ : در وقتى كه هر كسى او را ببيند دوستش دارد . و آيه :
كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا
( 111 / انعام ) گفته شده - قبل - جمع - قابل - است يعنى در برابر حواسشان قرار دهد ، مجاهد هم گفته به معنى گروه گروه است .
قُبُلًا
- در آيه اخير يعنى گروه گروه ، كه در اين صورت جمع ( قبيل ) است و همچنين آيه :
أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذابُ قُبُلًا
( 55 / كهف ) كسى كه آن را - قَبَلًا - با فتحه حروف ( ق ) و ( ب ) خوانده است معينش اينستكه عذاب بطور عينى و آشكار به آنها ميرسد . قَبِيل - جمع قَبِيلَة است يعنى جماعت و گروه گرد آمده‌اى كه بعضى بر بعض ديگر روى مىآورند و پذيراى هم هستند ، در آيات .
وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ
( 13 / حجرات ) .
وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا
( 92 اسراء ) .