وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ
( 57 / انعام ) .
فَصْلُ الخطابِ : سخن يا نوشتهاى است كه در آن ، حكم و قضيهاى قطعيت پيدا مىكند .
حكمٌ فَيْصَلٌ و لسانٌ مِفْصَلٌ : حكم شفاهى و زبانى كه هر چيزى را فيصله ميدهد ، در آيه :
كُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْناهُ
تَفْصِيلًا ( 12 / اسراء ) « 1 » .
و آيه :
الر ، كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ
مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ( 1 / هود ) اشاره به اين آيه است كه مىگويد :
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً
( 89 / نحل ) « 2 » .
فَصِيلَةُ الرّجلِ : قوم خويشان مرد كه از او جدايند ، در آيه :
فَصِيلَتِهِ
الَّتِي تُؤْوِيهِ ( 13 / معارج ) « 3 » ( خويشانى كه او را پناه ميدادند ) .
فِصَالٌ : جدا كردن كودك و بريدن او از شير خوردن است ، در آيات :
هامش
( 1 ) اشاره ديگرى به يكى از اعجازها و آيات شكوهمند آفرينش است تا انسان در اثر آن آيات ، حياتش و زندگيش نظم و ترتيب داشته باشد مىگويد : شب و روز را دو آيه و نشانه قرار داديم و تاريكى شب را با روشنايى روز بر طرف مىكنيم تا از فضيلتهايى كه پروردگارتان برايتان در پرتو روز و شب ايجاد كرده است پيشى گيريد و بهرهمند شويد و هم اينكه بوسيله روز و شب شماره سالها و حساب را بياموزيد ما همه چيز را برايتان بروشنى تفصيل و توضيح داديم .
براستى اگر چنين نظمى در گردش و اختلاف روز و شب نبود تصور زندگى با تمام گسترشش و كمالش به صورت كنونى وجود نميداشت .
( 2 ) قرآن براى هر چيزى ، توضيح و هدايت و رحمتى است .
( 3 ) و خويشاوندى كه حمايتش مىكردند .