خوشخوش به برش دركش و هر دم گهرى * در حقهء او ز شاخ مرجان مىريز
پنجم : آنكه نگاهدارندهء ياقوت از مضرت انياب كلاب در امان « 1 » باشد و هيچ كلبى به وى قصد و حمله ننمايد .
حكايت
آوردهاند كه در مجلس هارون الرشيد كه يكى از خلفاء آل عباس است ياقوت قيمتى غايب گرديد . چون حضار مجلس همه اهل عزت و حرمت بودند تفحص و تفتيش را مجال و « 2 » گنجايش نبود . اما رنگ حضار مجلس از خجالت « 3 » مانند ياقوت احمر برافروخته بود و آتش قهر و غضب شعلهء حيرت در كانون سينهء خليفه اندوخته [ مثنوى ] :
از صحبت پادشاه بگريز * چون پنبهء خشك ز آتش تيز
آن آتش اگرچه پر ز نور است * ايمن شود آنكسى كه دور است
پروانه كه مهر شمع افروخت * چون بزمنشين شمع شد ، سوخت
ابو ريحان كه از جملهء ندماى خليفه بود و همواره در درج ظرافت و لطافت به اهل مجلس مىپيمود « 4 » ، خدمت بهجاى آورد و گفت : اگر فرمان شود « 5 » من اين گوهر را بر طبق ظهور به نظر خليفه حاضر سازم و به آن گوهر شب
( 134 B )
چراغ « 6 » تيرگى [ و ] ظلمت اندوه را از ساحت ضمير انور « 7 » پادشاه
هامش
( 1 ) -P , C , A: محفوظ
( 2 ) -B 2 , C , A: ندارد
( 3 ) -C , A: حيرت
( 4 ) - چنين است در تمام نسخ
( 5 ) - نسخ ديگر : باشد
( 6 ) -C , A: افروز
( 7 ) - فقط در نسخههاىAوCآمده است