تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 572

مساهمون:

ص٥٧٢
81 ) مولانا يوسفى طبيب : نام‌ناميش يوسف بن محمّد هروى ، و تخلّص وى يوسفى است . در عهد سلطنت بابر و همايون به عيش و آسايش روزگار به سر مىبرد . جامع الفوايد و قصيدهء « فى حفظ الصحّة » را براى سلطان بابر و رياض الادويه را براى همايون در سنهء نهصد و چهل و شش هجرى تأليف كرده است . در حدود سنهء نهصد و پنجاه هجرى وفات كرد ( - كشف الظنون ، ج 2 ، ص 564 ؛ تذكرهء سام ميرزا ، ص 149 ) . 82 ) مراد شيخ احمد جام عارف بزرگ قرن ششم قمرى ( متوفى به 536 ) ملقب به ژنده‌پيل است . در مجالس العشاق گازرگاهى آمده : « . . . اگرچه خرقه از حضرت سلطان ابو سعيد ابو الخير گرفت و سلوك با مراد كرد و آن حضرت فرمود كه علم دولت ما بر بام خانهء خمّارى زنند ، فامّا جذبه‌اش بر سلوك مقدّم بود و اين دو بيت از اشعار او مشعر بدان است :
غافل مشو كه مركب مردانِ مرد را * در سنگلاخ باديه‌ها پى بريده‌اند
نوميد هم مباش كه رندان باده نوش * ناگه به يك خروش به منزل رسيده‌اند
روضهء مباركش در جام است » ( مجالس العشاق ، مجلس دوازدهم ) 83 ) مجموع حروف هر چهار ماده تاريخ بر حسب ابجد برابر است با 913 كه سال تولّد همايون شاه است . 84 ) خير الملوك مادّه تاريخ جلوس همايون پادشاه است كه مجموع حروف آن بر حسب جمل ، برابر است با سال 937 قمرى . مادّه تاريخ مزبور در دو بيت زير آمده است :
محمّد همايون شه نيكبخت * كه خير الملوك است اندر سلوك
چو بر مسند پادشاهى نشست * شدش سال تاريخ خير الملوك
شعرا و ديگر فضلاى دوران همايونى ، موادّ التواريخ ديگرى نيز در خصوص جلوس وى ذكر كرده‌اند ، از جمله شهاب الدّين معمّايى گويد :
سر خسروان شاه بابر كه داشت * دو صد بنده مانند جمشيد و كى