59 ) در خصوص پايتخت شدن آگره به سلسلهء لودى ، باز در همان مأخذ مىخوانيم : « . . . چون سكندر لودى ارادهء گرفتن گواليار داشت ، از دهلى كه پايتخت سلاطين هند است به آگره آمد و جاى بودن خود آنجا قرار داد . از آن تاريخ آبادانى و معمورى آگره روى در ترقّى نهاد و پايتخت سلاطين دهلى گشت » ( توزوك جهانگيرى ، ص 4 ) .
60 ) طبق اظهارنظر مؤلّف طبقات اكبرى ، محمّد همايون ميرزا ، يعنى همايون شاه آتى ، همراه امراى اعزامى به آگره بود و خود بابر پادشاه « نيز عنان عزيمت به جانب آگره معطوف داشته در آن بلده نزول اجلال فرمود » ( طبقات اكبرى ، ج 2 ، ص 16 ) ، و در مآثر رحيمى آمده است : « در آن روز فتح امرا را در ملازمت حضرت جهانبانى جنّت آشيانى به صوب دار الملك آگره - كه پايتخت سلطان ابراهيم بود - نهضت نمودند كه محافظت خزاين نمايند » ( ج 1 ، ص 499 ) .
61 ) گواليار يا گواليور ، شهرى است در ايالت مدهيا پرادش ، هند مركزى در پاى دژ گواليار واقع است كه بالاى صخرهء گواليار ساخته شده . دژ گواليار داراى باروى مستحكم و شش دروازهء عظيم است و در داخل آن كاخها و معابدى در سنگ تراشيده و ساختهاند ( - : دايرة المعارف فارسى ) .
62 ) قنّوج يا كنوج ، شهرى است در بخش فرخآباد ، جنوبغربى مركز اوتار پرادش ، بر كنار رود گنگ . شهرى است قديمى كه بطلميوس از آن نام برده است . در قرن هفتم ميلادى به عنوان پايتخت مملكت هندويى هارشا به اوج آبادى خود رسيد .
سلطان محمود غزنوى در 1019 ميلادى ( 409 ق ) آن را گرفت و در سال 598 ق به تصرّف مسلمانان درآمد . آثار هندويى بكلّى از ميان رفته است ( - : همان مأخذ ) .
63 ) جونپور : شهرى است در شمال هند ، در اوتارپرادش ، بر رود گومتى ،
اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 566
مساهمون: ابو الفضل مبارك
ص٥٦٦