يورش جهانگشاى حضرت جهانبانى جنّتآشيانى به تسخير هندوستان و فتح آن به ميامن دولت روزافزون شاهنشاهى
بر منتظران بدايع آثار و مستمعان جلايل اخبار پوشيده نماند كه چون حقيقت هرجومرج هندوستان و شور و شغب اين مركز امنوامان - كه اندكى به رمز و ايما گزارش يافت - مكرّر به سمع گرامى حضرت جهانبانى جنّتآشنايى رسيد ، يورش هندوستان كه در مكامن ضمير پيشبين تصميم يافته بود ، پيشنهاد همّت عالى ساخته جميع مخدّرات تتق عصمت را در دار الملك كابل به حمايت ايزدى سپرده ، شاولى بكاول بيگى را اتگهء ميرزا محمّد حكيم ساخته در خدمت گذاشتند .
همچنين خدمات حضرات و مهمّات صوبهء كابل به راى رزين منعم خان تفويض نموده در اواسط ذيحجّهء نهصد و شصت و يك در ساعت مختار و زمان منتظر - كه حركات افلاك به آن افتخار نمايند و نظرات كواكب بدان مباهات كنند - عنان عزيمت و الا به صوب صواب ممالك هندوستان معطوف فرمودند . و آن نورپرورد ايزدى ، يعنى حضرت شاهنشاهى ، را - كه عمر عنصرى آن حضرت در آن هنگام سعادتپيراى دوازده سال و هشت ماه بود و عقل كامل آن بزرگ كونين از احاطهء احصا افزون - مقدّمهء جيش فتوحات صورى و معنوى ساخته