نرسد انديشهء ده روز در ميان است ، و گرنه در ماه دهم خطرى در راه ، ورنه آخرين روز دهم سال . پسين پيدايى گرفت و نهفتهدانى كيهان خديو بتازگى نقاب برگفت . »
« شيخ كامل » مساوى با 1001 ق . ماده تاريخ فوت شيخ مبارك ناگورى است ، و « فخر الكلم » ( ذخيرة الخوانين ، ج 2 ، ص 63 ، طبقات اكبرى ج 3 ، ص 472 ) « خوابگاه آگراه ، ( مآثر الكرام ، ج 1 ، ص 98 ) نيز ماده تاريخ فوت وى است .
شيخ فيضى
شيخ ابو الفيض فيضى فيّاضى « 1 » پسر بزرگ شيخ مبارك است كه در 954 ق . متولّد شد . شيخ فيضى كه بنابر نوشتهء شيخ ابو الفضل « . . . در دانش و كردار يكتاست و جهانبينيش را مرزبان و به خطاب ملك الشعرايى شهرهء آفاق . . . » در 987 معلّم سلطان مراد ، پسر اكبر شاه ، بود . وى بعد از مرگ غزالى مشهدى در 980 ق « 2 » ملك الشعراى دربار اكبر شاهى شد « 3 » .
عبد القادر بداونى بهرغم اينكه شيخ فيضى را به عنوان ملك الشعراى « 4 »
هامش
( 1 ) . در خصوص تخلّص « فياضى » خود شيخ گويد :من كه درين ميكده فياضيم * صاف و كدر هرچه رسد راضيم( 2 ) . تاريخ دقيق فوت غزالى مشهدى شب جمعه 27 رجب سال 980 بوده است . شيخ فيضى تاريخ فوت وى را چنين يافته :قدوهء نظم غزالى كه شمن * همه از طبع خداداد نوشت
عقل تاريخ وفاتش به دو طور * سنهء نهصد و هشتاد نوشت( 3 ) . عبد القادر بداونى ، منتخب التواريخ ، چاپ سنگى ، ج 2 ، ص 248 .
( 4 ) . اكبر شاه نخستين پادشاهى است كه به تقليد از سلاطين ايران و بنا به رسم ايشان منصبى خاص به نام ملك الشعرايى دربار برقرار ساخت . اولين ملك الشعراى دربار وى غزالى مشهدى بود .