تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧

عزيمت موكب حضرت جهانبانى سوى هرات « 1 »

چون موكب عالى حضرت جهانبانى جنّت‌آشيانى در نواحى فراه ( 134 ) رسيد ايلچى شاهى با فرستادهء حضرت جهانبانى آمد و حقيقت مغتنم دانستن مقدم گرامى و مسرور شدن او به وضوح پيوست . آن حضرت را - كه معدن مروّت بودند - از رفتن عراق و دل همراهان حقيقت گزين به دست آوردن چاره نماند ، ناگزير پاى عزيمت در ركاب دولت آورده به عزم جزم متوجّه هرات شدند . در هر منزل از اين نواحى كه نزول اجلال مىنمودند يكى از مشاهير و اكابر خراسان به استقبال بيرون آمده به صدارت مقرّبان بساط اقدس ملازمت مىكرد . صيت موكب پادشاهى ابواب شادمانى بر روى متوطّنان آن ديار گشوده خلايق از اكثر قصبات - مانند جام و تربت و سرخس و اسفراين ( 135 ) - به هرات آمده انتظار مقدم عالى مىبردند . و چون قاصدان تاتار سلطان و اعيان خراسان - كه استقبال نموده بودند - به محمّد خان اعلام نمودند كه وصول موكب عالى به زيارتگاه نزديك است ( 136 ) محمّد خان با اعيان امرا مثل ويس سلطان و شاهقلى سلطان و اكابر فضلا مثل مير مرتضى صدر و مير حسين كربلايى و ساير اعزّه و اهالى به ادراك سعادت استقبال شتافتند و بر سر پل مالان ( 137 ) - كه سيرگاه مشهور هرات است - به
هامش
( 1 ) عنوان از خ آورده شد