زين صدر - كه از افاضل گرامىقدر بود - تاريخ اين فتح عالى را « فتح پادشاه اسلام ( 68 ) » يافت . و مير گيسو از كابل نيز همين تاريخ نوشته فرستاده بود .
آن حضرت در واقعات مىفرمايند كه در فتوحات سابق نيز مثل اين توارد در فتح ديپالپور « 31 » شده بود كه وسط شهر ربيع الاوّل دو كس تاريخ يافته بودند .
چون فتحى چنين به همّت كشورگشاى روى نمود ، تعاقب سانكا نمودن و به ولايت او شتافتن موقوف داشته ، تسخير ميوات پيشنهاد همّت و الا شد و محمد على جنگجنگ ، شيخ كهورن [ 111 ] و عبد الملوك « 32 » قورچى را با جمعى كثير بر سر الياس خان فرستادند كه در ميان دو آب سر فتنه برافراشته ، قصبهء كول را گرفته بود و كچك على - حاكم آنجا - را دربند كرده . چون لشكر منصور نزديك آمد او تاب مقاومت نياورده بر كران شد .
و چون موكب عالى به دار الخلافهء آگره رسيد ، آن شوربخت پريشان روزگار را گرفتار ساخته به درگاه معلّى آوردند و به ياسا رسيد . و چون تسخير ميوات مصمّم ضمير جهانآراى بود به آن صوب شرف نهضت اتفّاق افتاد .
چهارشنبه ششم رجب به نواحى الور - كه حاكمنشين ميوات است - نزول اجلاس شد . خزاين الور در انعام حضرت جهانبانى اختصاص يافت . و چون اين ملك نيز داخل ممالك محروسه شد ، به عزيمت انتظام ممالك شرقى رجوع به سمت مستقّر خلافت روى نمود .
هامش
( 31 ) ط : دهولپور
( 32 ) ب ، ح : عبد الملك