جمعه دوّم ربيع الاوّل خبر تولّد فرزند سعادتپيوند آمد . چون متوجّه تسخير هندوستان بودند تفاؤل گرفته به موجب الهام غيبى هندال نام نهادند .
يكشنبه يازدهم ربيع الاوّل به جهت مصالح ملكى هندو بيگ را به سرانجام بهيره وداع كرده خود را به صوب كابل مراجعت فرمودند . پنجشنبه سلخ ربيع الاوّل كابل مستقّر سرير خلافت گشت . دوشنبه بيست و پنجم ربيع الآخر هندو بيگ از بىپروايى بهيره را گذاشته به كابل آمد .
تاريخ توجّه نوبت چهارم به نظر نيامده ، همانا كه در آن يورش تسخير لاهور فرموده ، مراجعت نمودهاند . از تاريخ فتح ديبالپور - كه به تقريبى در قيد سطور خواهد آمد - معلوم مىشود كه در نهصد و سى بوده است ( 51 ) . چون هر كارى در گرو وقت خود است ، جمال اين مطلب در جلباب توقّف مىبود و سسترايى امرا و ناهمپايى برادران سبب ظاهرى مىگشت . تا آنكه مرتبهء پنجم به رهنمونى « 25 » توفيق ايزدى و سپهسالارى اقبالى ازلى روز جمعه غرّهء صفر نهصد و سى و دو - كه نيّر اعظم در برج قوس رايات انوار افراخته بود و به طالعى كه ظلمت شكاف عالمى تواند شد - پاى عزيمت در ركاب توكّل اعتصام آورده ، متوجّه تسخير هندوستان شدند . ميرزا كامران را در قندهار مسلّم داشته خبردارى كابل نيز به او تفويض فرمودند . چون اين يورش فتح شد و فتح بر فتح و اقبال بر اقبال روى داد ، لاهور و بعضى بلاد عظيمهء هندوستان در تصرّف اولياى دولت قاهره بود .
و هفدهم صفر - كه باغ وفا مخيّم سرادقات اقبال شده بود - حضرت جهانبانى جنّتآشيانى [ 94 ] نصير الدّين محمّد همايون از بدخشان با لشكر خود آمده ، به عزّ بساطبوس مشرّف شدند و خواجه كلان بيگ هم از غزنين در اين روز سعادت آستانبوسى دريافت .
و غرّهء ربيع الاوّل اين سال از آب سند نزديك كچهكوت عبور فرموده سان « 26 » واجب ديدند . دوازدههزار سوار ترك و تاجيك و سوداگر و غير آن به قلم عرض درآمد و از بالاى جيلم از آب بهت مرور واقع شد . نزديك بهلولپور از آب
هامش
( 25 ) ح : رهنمونى
( 26 ) ج : سان ؛ م : اسپان