چناب عبور مركب عالى اتفّاق افتاد . پس از آن ، روز آدينه چهاردهم ربيع الاوّل در ساحت سيالكوت لواى ظفر شعاع افراختند و به خاطر جهانپيراى قرار يافت كه سيالكوت را ويران ساخته در بهلولپور آبادان سازند .
و در اين ايّام پيوسته از مخالفان خبر مىرسيد . چون آن حضرت به كلانور نزول اقبال داشتند محمّد سلطان و ميرزا ، عادل سلطان و ساير ملازمان درگاه كه به حراست لاهور قيام داشتند ، به شرف زمينبوس كامياب سعادت شدند .
روز شنبه بيست و چهارم ربيع الاوّل قلعهء ملوت به دست اولياى دولت قاهره مفتوح شد و اموال و اسباب به دست افتاد و كتابهاى غازى خان كه در اين قلعه بود آوردند . بعضى را به حضرت جهانبانى مكرمت فرمودند و برخى را به قندهار ارمغان كامران ميرزا ساختند .
چون به مسامع عليه رسيد كه حميد خان - حاكم حصار فيروزه - از آنجا به قدم جرأت دو سه منزل پيشتر آمده ، يكشنبه سيزدهم جمادى الاولى كه موكب و الا از انباله كوچ كرده در كنار كواى « 27 » فرود آمده بود ، حضرت جهانبانى نصير الدّين محمّد همايون را بر سر او رخصت فرمود « 28 » و امير خواجه كلان بيگ ، امير سلطان محمّد دولدى « 29 » ، امير ولى خازن « 30 » ، امير عبد العزيز ، امير محّب على خواجه خليفه ، و از امراى ديگر كه در هندوستان مانده بودند چون هندوبيگ ، عبد العزيز محمد على جنگجنگ و جمعى ديگر از خاصان درگاه را ملازم ركاب ظفر انتساب « 31 » فرمودند .
ببن كه از اعيان امراى هندوستان بود در اينروز به دولت آستانبوس مفتخر شد و حضرت جهانبانى به همعنانى بخت بيدار و همركابى اقبال بلند به اندك توجّهى لواى فتح برافراشته ، روز دوشنبه بيست و يكّم همين ماه به مستقرّ موكب عالى شتافتند . آن حضرت حصار فيروزه را با توابع و لواحق - كه يك كرور باشد - و يك كرور نقد ديگر در جلدوى اين فتح ، كه مقدّمهء فتوحات بىاندازه بود ، به حضرت جهانبانى عنايت فرمودند و به طليعهء سعادت كوچ بر
هامش
( 27 ) م : كولى
( 28 ) م : « رخصت شد فرمود »
( 29 ) د : ددلدى
( 30 ) ج : امير ولى خان
( 31 ) ج ، م : اعتصام