كن خان
به موجب وصيّت به جاى پدر بنشست و در فرماندهى و جهاندارى با خرد دوربين خود تدبيرات صايبهء ارقيل خواجه « 20 » كه وزير اغور خان بود ( 19 ) كامروا شد و با برادران و فرزندان و برادرزادهها - كه بيست و چهار كس بودند ؛ چه ، هر يكى از اين شش برادر را چهار فرزند شده بود - آنچنان سلوك نمود كه هر كدام اندازه و حالت خود دانسته در گيرودار سلطنت مددكار هم بودند .
و هفتاد سال كامياب دولت شده آى خان را وليعهد خود ساخت و درگذشت .
آى خان
به نيروى بخت بيدار و دولت پايدار آيين پدر بزرگوار خود داشت ، عدالت را با خوى خوش آراسته بود و دانش را با كردار نيك فراهم آورده .
يلدوز خان
پسر مهين و جانشين او بود . در آداب جهاندارى و دادگسترى پايهء بلند يافت [ 62 ] .
منگلى خان « 21 »
پسر دوستدار او بود . بعد از او بر سرير فرماندهى نشست و به نظر عنايت يزدان و ستايش ايزدشناسان امتياز يافت .
تنگيز خان « 22 »
بعد از رحلت پدر گرامى متصدّى انتظام امور سلطنت شده صدوده سال در مغولستان تاج دولت بر سر داشت .
هامش
( 20 ) م : قبل خواجه
( 21 ) م : متكلى خان
( 22 ) م : تنگر خان