راستگوى نكوكار هند از روى كتب معتبرهء ايشان نوشته و آنچه در تصانيف شيخ ابن عربى ( 9 ) و شيخ سعد الدّين حمويه ( 10 ) - كه از كبار اوليا و اعاظم اهل كشف و وجداناند - در شرح روزهاى الهى و روزهاى ربّانى منقول است از اين عالم است ؛ چه ، هر روز ربّانى متضمّن هزار سال است و هر روز الهى مشتمل بر پنجاه هزار سال . و مؤلّف نفايس الفنون آورده كه در تاريخ خطايى چنان است كه از ابتداى عهد آدم ابو البشر تا اين زمان كه هفتصد و سى و پنجم هجرى است ، هشتصد و شصت و سه هرون و نههزار و هشتصد سال است . و هرون پيش ايشان دههزار سال است .
امثال اين روايات و حكايات گوناگون در وسعت آباد قدرت الهى دور نيست كه صورت صحّتى داشته باشد ، و آدم بسيار به وجود آمده باشد ؛ چنانچه از امام جعفر صادق عليه السلام « 8 » منقول است كه پيشتر از آدم كه پدر ماست هزارهزار آدم بودهاند . و شيخ ابن عربى مىفرمايد كه دور نيست كه بعد هفتهء ربّانى - كه هفت هزار سال باشد و مدّت دور سلطنت سيّارات سبعه است - نسل يكى منقطع شود و آدم ديگر خلعت وجود پوشد .
پس از درازى سخن و كوتاهى كلام انموذجى از احوال بركت اشتمال اين پنجاه و دو تن - كه از آدم تا حضرت شاهنشاهى است - اكتفا به كتب و تواريخ مبسوط نكرده در اين شگرفنامه در آرم ، تا باعث مزيد آگاه شود . و اين فروغ شناسايى را از متمّمات احوال حضرت شاهنشاهى دانسته ، به رسم اجمال - كه شيوهء راقم است - گذارش كنم :
ذكر احوال آدم ( 11 ) عليه السّلام
مشهور چنان است كه پيش از اين به هفتهزار سال و كسرى به محض قدرت كاملهء ربّانى ، بىرابطهء صلب پدر و رحم مادر از عناصر اربعه مركبى معتدل پديد آمد و به قدر استعداد و قابليّت جسم روح از مبدأ فيّاض فايض گشت ، و ملقّب به
هامش
( 8 ) د ، ح : رضى اللّه عنه